سکوهای ورزشگاه در این مسابقه، برخلاف همیشه، خالی از حضور هواداران پرشور قائمشهری بود؛ هوادارانی که همواره نقش تعیینکنندهای در موفقیتهای نساجی داشتهاند و به عنوان یار دوازدهم، انرژی مضاعفی به تیم خود تزریق میکنند. این در حالی است که در سایر ورزشگاهها، مسابقات با حضور تماشاگران برگزار شد و تیمها از این مزیت مهم بهره بردند.
این اتفاق در شرایطی رخ داد که نساجی به عنوان یکی از مدعیان اصلی صعود، بیش از هر زمان دیگری به حمایت هوادارانش نیاز دارد، اما از این حق محروم مانده است. اجرای قانون، اگر قرار است ملاک باشد، باید بهصورت یکسان و بدون تبعیض برای همه تیمها اعمال شود؛ نه اینکه برخی تیمها از حضور هواداران بهرهمند باشند و برخی دیگر از این حق طبیعی محروم شوند.
بدون تردید، ادامه چنین روندی میتواند شائبه بیعدالتی را در ذهن هواداران و اهالی فوتبال ایجاد کند؛ چرا که قانون، زمانی اعتبار دارد که برای همه یکسان اجرا شود
